¿Practícase a relixión nos campos de refuxiados do Sahara?
- Si , hai tanto islámicos como ateos. Construíronse mezquitas, que é algo novo porque estes eran nómades do deserto e agora son sedentarios.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
O comunitarismo ético contemporáneo é considerado unha variante do liberalismo.O liberalismo busca os veneficios e intereses individuais e o individualismo insolidario,desarraigo afectivo, perda de identidade cultural son algúns dos efectos indesexables do comunitarismo.
Críticas comunitarias
1 Os liberais non respetan os compromisos cá comunidade e isi é moi importante para a vida dos seres humanos.Minusvalora a política polo que ignora a importancia da participación de toda a comunidade na política.
2 Non se da conta da importancia de obrigas e compromisos elexidos por uncontrato ou promesa.
3 Ten un concepto defectuoso das persoas xa que non recoñece qie ten compromisos que o constituen a el mesmo.
4 A filosofía política liberal exalta a xustiza como "primeira virtude das institucións sociais" cando a xustiza é unha virtude reparadora.
ADELA CORTINA.
O obxectivo principal de J.Rawls é o de presentar unha concepción da xustiza que xeralice e leve a un nivel máis elevado de abstracción a coñecida teoría do contrato social.
Para logralo non se debe pensar soamente no contrato orixinal como aquel que é necesario para ingresar nunha sociedade particular ou para establecer unha forma específica de goberno.Estes son os principios que as persoas libres e racionais interesadas en promover os seus propios intereses aceptarían unha posición de igualdade.Estes principios terán que regular todos os acordos que se realicen posteriormente.
J.RAWLS.
Un grupo de persoas goza de ter todo o poder sobre os demáis, estas persoas teñen uha ideoloxia para xostificarse e facer ver que é xusto que teñan o poder por posuir unhas cualidades que realmente non xustifican esa desigualdade.
O que pensan os grupos dominantes,trasladano a socoedade facendo ver as suas ideas da sociedade como positivas para o outro grupo.Destas distintas clases tres delas son realmente importantes:
1. A pretensión de que o ben dominante, sexa cal sexa, se redistribúa de forma que poida ser igual ou polo menos máis amplamente compartido: iso equivale a afirmar que o monopolio é inxusto.
2. A pretensión de que se abran vías para a distribución autónoma de todos os bens sociais: iso e equivalente a afirmar que o predominio é inxusto.
3. A pretensión de que un novo ben, monopolizado por algún novo grupo, reemplace ao ben actualmente dominante: iso equivale a afirmar que o esquema existente de predominio e monopolio é inxusto.
M. WALZER.
MIGRACIÓN
O termo migración aplicase ós movementos de persoas dun lugar a outro,este desprazamento a un cambio de residencia ben sexa temporal ou definitivo.As duas opcións de movementos migratorios son:
Emigración:Saídas de persoas dun país que se dirixe a outro distinto.
Imigración:Entradas de persoas nun país procedentes doutras partes.
CAUSAS DA MIGRACIÓN:
Unha das máis comúns e a migración por motivos económicos xa que moitas persoas emigran buscando mellor nivel de vida.Na actualidade este tipo de migración ocorre dos países menos desenvolvidos os máis desenvolvidos.En moitos casos mantéñense de forma ilegal no país de destino.
Outro motivo importante é debido á persecución política étnica ou relixiosa para escapar de situacións políticas inestables ou guerras.
Noutros casos a emigración esta asociada a profesións ou empregos.
EMIGRACIÓN EN GALICIA:
Galicia é case sinónimo de emigración,porque de Galicia por emigrar emigraron:traballadores,intelectuais,enerxía eléctrica e capitais.O galego emigraba baixo dous signos:un,que empurraba fóra da súa terra na procura de mellor situación económica e outro que o facía voltar.Así tamos que,sendo o país que dá maior porcentaxe de emigración,tamén somos,curiosamente,o que maior índice de retornados temos por número de emigrantes.En fenómeno emigratorio podemos establecer unha correlación:pais e muller ficaban en Galicia,fillos e home na emigración.Esta constante quizais sexa o factor máis importante que favoreceu tan elevado número de retornados,amén do apego que os galegos temos á nosa terra.Emigración maioritariamente homes,cun elevado índice de xuventude(a taxa de masculinidade representou o 70% do total da emigración).A muller galega incorpórase periodicamente á emigración,facéndoo dunha forma activa a partir da década dos 50
ENTREVISTA CONCEDIDA A LA EMIGRACION LEGAL
¿EN QUE PAÍSES PUDISTE OBSERBAR UNA INTEGRACIÓN MÁS EXITOSA DE LAS ARGENTINAS?
En el fénomeno del actual exilio, basicamente hai tres grupos de emigrantes, las que van a Estados Unidos vía Maiami, los que van a España , vía Madrid ,y los que van a países que salen en busqueda de imigrantes todos los años, por ejemplo Nueva Celanda, Canada o Australia.Estos últimos son los países donde hubo una buena integración de gran parte de los Argentinos que emigarón, auque claro, también so los que más restringen y seleccionan su imigración.
EN QUE CASOS LOS PROFESIONALES...¿PUDIERON EN SU MAYORIA ACOMODARSE?
En sus propias profesiones o tuviron que realizar trabajos totalmente distintos.En un comienzo, es cierto que muchos empiezan trabajando en trabajos que no harían acá, o haciendo cosas para las que no se fosmaron.Una persona me decía, por ejemplo, "prefiero empezar de cero y después subir antes que seguis en Argentina, donde hubiera estado en cero toda la vida " lo cierto es que muchos de los que se fueron todavía no encontraron ese trabajo al cual aspiraban.Lo que si se puede observar, fueron varios ejecutivos que emigraban buscando trabajo en países limítrofes, como Chile o Brasil ya que en su profesión ganan dólares más de lo que podian ganar acá.
TRATAMENTO DOS INMIGRANTES
Considérase que é hipócrita a actitude da Unión Europea porque os paises que a compoñen non teñen problema algún en abastecer os seus mercados de traballo ca man de obra barata procedente de Africa para satisfacer os seus intereses económicos e incrementar os beneficios das duas empresas.
Denonciase ademáis o xenocidio, a vulneración de dereitos e o indigno e inhumano tratamento que se lles está a dar a seres humanos nas propias portas de UE, mentindo e enganando á opinión pública ao responsablizar, exclusivamente, aos seus propios gobernos de inmigración.
Para o secretario confederal de emigración, resulta íronico que desde a UE se ofrezcan axudas para conter a inmigración e para organizar as deportacións, mentres se conceden outras para o desenvolvemento en forma de créditos que acaban por incrementar a dependencia e débeda externa.
Precisamente causa da incapacidade de Africa para desenvolverse economicamente.
A CIG denuncia a hipocresía da UE, porque non ten problema algún en empregar a violencia e o maltrato, cando, xa está satisfeito ese corpo de man de obra barata, para expulsar ás columnas de desposuídos de todo dereito que tratan de chegar ao norte xogándose as suas vidas.
A CIG denuncia a hipocresía da UE, porque mentres galardean fachendosos de ter tirado o muro,e levantar outros mais altos para non ver o desagradable espectáculo que dan os mortos de fame e enfermidades no norte e que se poden curar con unha simple vacuna.
A CIG denuncia a hipocresía da UE, porque so se preocupa por Africa cando se tambaleanos gobernos títeres que colocan para garantir a continuada explotación dos seus bens, a través das empresas multinacionais que cotizan nos estados de orixe no mundo no que para a maioria da humanidade o único que se globaliza e a pobreza.
A CIG denincia a hipocresía da UE, porque favorece a deslocalización dun cada vez maios número de empresas, para expletar en satios aos homes e mulleres africanos.
A CIG denuncia a hipocresía da UE, porque e responsable (todos os paises do sur) dun xenocidio do que responsabilizan aos propios africanos por non ser capaces de desenvolverse.
A principios del s XVI, la mayor fuente de riqueza proveniente de las colonias españolas en América, no venía del oro ni la plata, muy escasos por ese entonces, sino especialmente de los cultivos de caña de azúcar.
Estos cultivos, no muy complejos en cuanto a tecnología agraria, precisaban de terrenos extensos y vírgenes por una parte y de abundante mano obrera no necesariamente cualificada.
El español, bien fuera por orgullo o por pereza, no estaba al caso de trabajar en ello y el indígena, indiferente al jornal pero muy sensible a la pérdida de su libertad, tampoco.
La solución vino de Africa y resultó ser la importación de esclavos negros. Y no podía ser de otro modo por motivos de peso en aquella época.
Trapiche antillano primitivo para procesar caña de azúcar en el s. XVI, accionado por tracción humana esclava
La corona castellana insistía en que el indio no podía ser esclavizado por tratarse jurídicamente de súbditos de la corona castellana y lógicamente, Castilla no iba a esclavizar a sus súbditos.
La realidad es que, en el fondo, hacerlo haberlo hecho habría sido contravenir las bulas papales alejandrinas por las que se que otorgaba el monoplio de explotación-colonización de las nuevas tierras a Castilla, y el esclavizar a la población en lugar de adoctrinarla en la religión católica habría supuesto automáticamente la pérdida del citado monopolio. El indio por tanto, de acuerdo a la ley debía disfrutar de libertad personal. Con todo, como sabemos, el indígena fue empleado en actividades como la Encomienda, que rozaban la consideración de esclavitud, en la práctica, pero que legalmente no lo era.
El negro era “otro asunto”. El negro era súbdito de reyes independientes africanos. Los europeos visitaban Africa como comerciantes, no como soberanos y si los gobernentes africanos al guerrear entre si, hacían prisioneros y los esclavizaban e incluso comercializaban con ellos, no era responsabilidad de los europeos plantearse el derecho de libertad para aquellos esclavos. Lo que se exigía, hipócritamente desde las monarquias europeas, en especial la española, era que los esclavos procedieran de “guerras justas” entre los soberanos africanos, no que fueran producto de cacería para comercio (como en la práctica sucedió). Obviamente, en los puertos africanos, nadie se interesaba mucho por descubrir cuál era el motivo que había convertido en esclavos a aquellas personas.
En conclusión, la legalidad de su esclavitud descansaba en la independencia de los reyes indígenas africanos que suministraban esclavos: El soberano europeo no tenía la culpa de que aquellos negros fueran esclavos sencillamente porque ya lo eran antes de ser vendidos a los traficantes europeos.
Bajo esta sencilla justificación fue como, prácticamente sin discusión (a excepción de algunas dudas, pero poco persistentes procedentes de alguna orden religiosa), se mantuvo la esclavitud del negro como aceptable hasta el s. XVIII. Aunque parezca increible, no se presentó nunca durante ese período ningún cuestionamiento de peso que pudiera atentar contra esta institución. Y no sólo en España, sino en ningún pais del Viejo Mundo.
Pero volviendo a finales del s XV y principos del s. XVI, podemos observar que la esclavitud del negro no era una novedad del momento. Desde mucho antes del descubrimiento de América, la esclavitud era algo familiar en Europa y muy común en el Sur de Europa. Portugal, por su relación con el Norte de Africa y por sus factorías comerciales establecidas a lo largo de la costa occidental africana, había hecho del esclavo negro una figura muy habitual en la sociedad española del s. XV.
Las potencias europeas intervinieron en la trata cada cual a su modo, si bien España nunca tomó parte directa en ella; pues obtenía sus esclavos de negreros de otras naciones con los cuales concertaba el ASIENTO. Tratantes holandeses, franceses, ingleses y portugueses proveyeron a la América Española de africanos. Las demás colonias americanas fueron abastecidas por traficantes de su misma nacionalidad. La procedencia dependía de qué nación hubiera suscrito el Asiento y con qué región operaba esta:
- Portugal los traía de Costa de Oro y la costa congoangoleña.
- Francia los traía fundamentalmente de Senegambia y el Congo.
- Inglaterra traficaba en diversas partes del continente africano que se extendían desde la cuenca del Congo hacia el norte del continente.
El modo de comerciar en Africa era distinto de una potencia a otra:
- Los franceses e ingleses no tenían enclaves fijos en Africa y recorrían amplios tramos de costa buscando esclavos.
- Los holandeses y portugueses, más organizados y metódicos en este tema, lo hacían en torno a factorías establecidas, y solo en el caso de los portugueses se crearon incluso centros urbanos importantes, como los que aun persisten en la costa congoangoleña (Luanda, Benguela, Cabinda)
El tráfico de esclavos negros se mantuvo hasta bien entrado el siglo XIX.
A través de esta website intento ofrecer una pincelada de lo que supuso la esclavitud, tanto en cuanto a su evolución histórica como en cuanto a sus formas y consecuencias.
http://www.portalplanetasedna.com.ar/esclavitud.htm
Archivo del blog
Datos personales
RECLAMACIÓN.
Pasos para unha reclamación:
1. Reclamación
2. Se non aceptan a reclamación presentar os recursos de administración. Presentando un recurso de alzada.
3. Se neste caso tampouco che dan a razón vaise o tribunal de xustiza de Galicia. Presentando un recurso de casación.
Hai tres órganos:
- Xunta, poder executivo.
- Parlamento, poder lexislativo.
- Tribunal superior de xustiza, poder xudicial.
4. Agótase a vía xurídica se o tribunal supremo non acepta. Neste caso apélase ao tribunal constitucional.
EXEMPLO DE RECLAMACIÓN.
Dª.Carmen Fernández Fernández con D.N.I. 79321459-z.
Publicadas as listas provisionais de funcionarios docentes interinos do Corpo de Maestros por Resolución do 26-02-2007 ,do Director Xeral de Persoal Docente,presento reclamación por non aparecer nin admitido nin excluído nas listaxes de docentes dese centro.
-Fundamentos da reclamación:
Esta docente presentou todos os seus datos e a documentación oportuna no prazo que estaba marcado polo que alega que debería aparecer ou na lista de admitidos ou na lista de excluidos.
-Documentación justificativa:
Entrega dun resguardo de que esta docente presentou a súa documentación a tempo.
En Lalín a 19 de Maio de 2007.
-Fdo..Carmen Fernández Fernández.
RECURSO DE ALZADA.
Dª.Carmen Fernández Fernández,maior de idade,con domicilio a efecto de notificacións en Lalín,rúa B,portal nº 45 e D.N.I. 79321459-z.
EXPÓN:
Que,mediante o presente escrito,interpoño o recurso de alzada,previo á vía contencioso-administrativa,contra o colexo donde ocorreron os feitos,o que baso nos seguintes:
FEITOS:
-Primeiro:entrega da documentación precisa e non nomeamento nas listaxes de admisión nin nas listaxes de exclusión.
-Segundo:non contestar o recurso presentado con anterioridade.
FUNDAMENTOS XURÍDICOS:
-Primeiro:alego que entreguei a documentación precisa no prazo determinado e o meu nome non aparecía nas listaxes de admisión nin nas de exclusión.
-Segundo:solicito que se volvan revisar as solicitudes presentadas e que se volvan elaborar outras listaxes tanto de admisión como de exclusión nas cales aparezan todos os nomes das persoas solicitantes para ditas prazas.
Na súa virtude e tendo en conta o escrito presentado,que admita o trámite e dé por interposto o recurso de alzada contra dito colexo e solicito a revisión das solicitudes presentadas para dita praza.
Lalín 22 de Maio de 2007.
1. Reclamación
2. Se non aceptan a reclamación presentar os recursos de administración. Presentando un recurso de alzada.
3. Se neste caso tampouco che dan a razón vaise o tribunal de xustiza de Galicia. Presentando un recurso de casación.
Hai tres órganos:
- Xunta, poder executivo.
- Parlamento, poder lexislativo.
- Tribunal superior de xustiza, poder xudicial.
4. Agótase a vía xurídica se o tribunal supremo non acepta. Neste caso apélase ao tribunal constitucional.
EXEMPLO DE RECLAMACIÓN.
Dª.Carmen Fernández Fernández con D.N.I. 79321459-z.
Publicadas as listas provisionais de funcionarios docentes interinos do Corpo de Maestros por Resolución do 26-02-2007 ,do Director Xeral de Persoal Docente,presento reclamación por non aparecer nin admitido nin excluído nas listaxes de docentes dese centro.
-Fundamentos da reclamación:
Esta docente presentou todos os seus datos e a documentación oportuna no prazo que estaba marcado polo que alega que debería aparecer ou na lista de admitidos ou na lista de excluidos.
-Documentación justificativa:
Entrega dun resguardo de que esta docente presentou a súa documentación a tempo.
En Lalín a 19 de Maio de 2007.
-Fdo..Carmen Fernández Fernández.
RECURSO DE ALZADA.
Dª.Carmen Fernández Fernández,maior de idade,con domicilio a efecto de notificacións en Lalín,rúa B,portal nº 45 e D.N.I. 79321459-z.
EXPÓN:
Que,mediante o presente escrito,interpoño o recurso de alzada,previo á vía contencioso-administrativa,contra o colexo donde ocorreron os feitos,o que baso nos seguintes:
FEITOS:
-Primeiro:entrega da documentación precisa e non nomeamento nas listaxes de admisión nin nas listaxes de exclusión.
-Segundo:non contestar o recurso presentado con anterioridade.
FUNDAMENTOS XURÍDICOS:
-Primeiro:alego que entreguei a documentación precisa no prazo determinado e o meu nome non aparecía nas listaxes de admisión nin nas de exclusión.
-Segundo:solicito que se volvan revisar as solicitudes presentadas e que se volvan elaborar outras listaxes tanto de admisión como de exclusión nas cales aparezan todos os nomes das persoas solicitantes para ditas prazas.
Na súa virtude e tendo en conta o escrito presentado,que admita o trámite e dé por interposto o recurso de alzada contra dito colexo e solicito a revisión das solicitudes presentadas para dita praza.
Lalín 22 de Maio de 2007.
AS TEORÍSA CONTEMPORÁNEAS DA XUSTIZA.
O comunitarismo ético contemporáneo é considerado unha variante do liberalismo.O liberalismo busca os veneficios e intereses individuais e o individualismo insolidario,desarraigo afectivo, perda de identidade cultural son algúns dos efectos indesexables do comunitarismo.
Críticas comunitarias
1 Os liberais non respetan os compromisos cá comunidade e isi é moi importante para a vida dos seres humanos.Minusvalora a política polo que ignora a importancia da participación de toda a comunidade na política.
2 Non se da conta da importancia de obrigas e compromisos elexidos por uncontrato ou promesa.
3 Ten un concepto defectuoso das persoas xa que non recoñece qie ten compromisos que o constituen a el mesmo.
4 A filosofía política liberal exalta a xustiza como "primeira virtude das institucións sociais" cando a xustiza é unha virtude reparadora.
ADELA CORTINA.
O obxectivo principal de J.Rawls é o de presentar unha concepción da xustiza que xeralice e leve a un nivel máis elevado de abstracción a coñecida teoría do contrato social.
Para logralo non se debe pensar soamente no contrato orixinal como aquel que é necesario para ingresar nunha sociedade particular ou para establecer unha forma específica de goberno.Estes son os principios que as persoas libres e racionais interesadas en promover os seus propios intereses aceptarían unha posición de igualdade.Estes principios terán que regular todos os acordos que se realicen posteriormente.
J.RAWLS.
Un grupo de persoas goza de ter todo o poder sobre os demáis, estas persoas teñen uha ideoloxia para xostificarse e facer ver que é xusto que teñan o poder por posuir unhas cualidades que realmente non xustifican esa desigualdade.
O que pensan os grupos dominantes,trasladano a socoedade facendo ver as suas ideas da sociedade como positivas para o outro grupo.Destas distintas clases tres delas son realmente importantes:
1. A pretensión de que o ben dominante, sexa cal sexa, se redistribúa de forma que poida ser igual ou polo menos máis amplamente compartido: iso equivale a afirmar que o monopolio é inxusto.
2. A pretensión de que se abran vías para a distribución autónoma de todos os bens sociais: iso e equivalente a afirmar que o predominio é inxusto.
3. A pretensión de que un novo ben, monopolizado por algún novo grupo, reemplace ao ben actualmente dominante: iso equivale a afirmar que o esquema existente de predominio e monopolio é inxusto.
M. WALZER.
A DEFINICIÓN DE XUSTIZA.
TEXTO 1.Constant,B.Del espíritu de conquista.
-Neste texto o autor,Constant B.,fálanos da liberdade.Fai referencia tanto a liberdade individual como colectiva.
TEXTO 2.Aristóteles:Política.
-Neste texto o autor,Aristóteles,quere expresar o concepto de cidade;para Aristóteles unha cidade é aquela que ten unha convivencia común polo tanto cada cidade ten os seus costumes.A cidade non é un concepto propiamente dito senon que este é utilizado unicamente como fin político.
TEXTO 3.J.S.Mill.El Utilitarismo.
-Neste texto o autor,J.S.Mill,dinos que a gran maioría da xente actúa para o seu propio beneficio e non pensa no resto das persoas.Pero unha persoa xusta buscaría o ben para ela e para o resto da xente que o rodea.
-Neste texto o autor,Constant B.,fálanos da liberdade.Fai referencia tanto a liberdade individual como colectiva.
TEXTO 2.Aristóteles:Política.
-Neste texto o autor,Aristóteles,quere expresar o concepto de cidade;para Aristóteles unha cidade é aquela que ten unha convivencia común polo tanto cada cidade ten os seus costumes.A cidade non é un concepto propiamente dito senon que este é utilizado unicamente como fin político.
TEXTO 3.J.S.Mill.El Utilitarismo.
-Neste texto o autor,J.S.Mill,dinos que a gran maioría da xente actúa para o seu propio beneficio e non pensa no resto das persoas.Pero unha persoa xusta buscaría o ben para ela e para o resto da xente que o rodea.
TEORÍAS DA XUSTIZA.ACTIVIDADES.
Nunha comunidade de 10 persoas decidiuse que o máis rico debería duplicar o capital dos demáis;isto é,dar a cada un unha cantidade igual a que tivese.Cando votaran contas,tralo reparto,viron que todo seguía esactamente igual que antes,salvo que o nome dos ricos e os pobres tiñao cambiado,naturalmente,pero a distribución das fortunas era a mesma.O total da fortuna era de 1023600 euros.
1.¿Cal era o repato entre as dez persoas?
-As persoas con menos capital serían máis ricas o pagar menos na comunidade e o rico agura pasaría a ter menos diñeiro porque pagaría o dobre,pero a maioría seguirían sendo pobres.
1.¿Cal era o repato entre as dez persoas?
-As persoas con menos capital serían máis ricas o pagar menos na comunidade e o rico agura pasaría a ter menos diñeiro porque pagaría o dobre,pero a maioría seguirían sendo pobres.
1.¿Cal era o reparto entre as dez persoas?
-As persoas con menos capital serian maís ricas o pagar menos na comunidade e o rico agura pasaria a ter menos diñeiro porque pagaria o dobre, pero a maioria seguirian sendo pobres.
2.¿Que diferencias hai entre razón relevante e non relevante?
-Unha razón relevante é aquela razón xusta que pode ser considerada para o beneficio nun reparto porque ten unha calidade distinta da dos demais.
3.¿Son compatibles as normas de convivencia co individualismo?
-Non son compatibles porque as normas de convivencia son para un grupo e o individualismo son normas para un so individuo.
4.¿A que concepto de xustiza se está a referir Aristóteles?
-Aristóteles utiliza o concepto de xustiza como algo necesario para a convivencia e o funcionamento dunha sociedade política establecendo unhas normas.
-As persoas con menos capital serian maís ricas o pagar menos na comunidade e o rico agura pasaria a ter menos diñeiro porque pagaria o dobre, pero a maioria seguirian sendo pobres.
2.¿Que diferencias hai entre razón relevante e non relevante?
-Unha razón relevante é aquela razón xusta que pode ser considerada para o beneficio nun reparto porque ten unha calidade distinta da dos demais.
3.¿Son compatibles as normas de convivencia co individualismo?
-Non son compatibles porque as normas de convivencia son para un grupo e o individualismo son normas para un so individuo.
4.¿A que concepto de xustiza se está a referir Aristóteles?
-Aristóteles utiliza o concepto de xustiza como algo necesario para a convivencia e o funcionamento dunha sociedade política establecendo unhas normas.
OS PROCESOS XURÍDICOS.
1.¿Qué tipo de danos se provocan?
-Provócase un accidente no cal se ven implicadas María,a súa nai e o conductor do coche que provocou o accidente.
2.¿A quén ou quenes se lle pode imputar as consecuencias do suceso?
-As consecuencias do suceso poderíanselle imputar a Xoán(conductor do coche que freou bruscamente).
3.¿Qué tipo de castigo debería establecerse?
-Ao conductor do coche que provocou o accidente deberían impoñerlle un castigo exemplar para que aprendese a ter máis coidado cando está conducindo;e aos médicos de garda tamén terían que impoñerlle un castigo para que así prestaran máis atención o seu traballo.
O PROCESO XUDICIAL E AS SÚS FASES.
1.¿Cando se considera que un acto é ilícito?
-Cando ese acto resulta inmoral.
Non todos os actos ilícitos son delito.Pensa nunha acción que a meirande parte da xente considere mala e sen embargo non sexa considerada delito.
-Por exemplo roubar comida cando se leva certo tempo sen comer nada.
¿Cal é a razón de que non o sexa?
-Que ese acto non lle fai mal a ningunha persoa.
¿Cal é a característica esencial do delito?
-Roubar
Pon un exemplo dun acto ilícito que sexa delito e un que non o sexa.
-Acto ilícito matar a unha persoa.
Acto lícito romper un xersei nunha tenda.
2.¿En que casos da columna esquerda dirías que existe responsabilidade do suxeito que actúa nos resultados da acción?
-Penso que existe certa responsabilidade en todos os casos posto que en todos hai consecuencias;nalgún caso máis fatais que en outros.
¿De que tipo sería esa responsabilidade?
-No primeiro caso sería alebosía;posto que o profesor sae da aula soamente para voltar e atopar a todos os alumnos copiando.
No segundo caso sería por deixadez;xa que se o alumno tivese máis coidado non voltaría o libro roto.
No terceiro caso sería neglixencia por parte do profesor;posto que se el explicara ben a materia os alumnos non suspenderían.
No cuarto caso sería un accidente;sempre e cando o conductor fíxese todas as revisións oportunas,se un caso este non as fixese tamén sería un acto de neglixencia por parte do conductor do coche.
No quinto caso o paciente morrería por falta de instrumental necesario para realizar a súa operación pero nese caso a responsabilidade recaería sobre o encargado no hospital da compra de material.
No sexto caso toda a responsabilidade recaería sobre o conductor;posto que non se pode conducir baixo os efentos do alcohol.
Consulta para iso a diferencia entre responsabilidade obxectiva e subxectiva e entre responsabilidade civil ou penal.
No primeiro caso sería unha responsabilidade obxectiva.
No segundo caso sería unha responsabilidade subxectiva.
No terceiro caso sería unha responsabilidade obxectiva.
No cuarto caso sería unha responsabilidade civil.
No quinto caso sería unha responsabilidade civil.
No sexto caso sería unha responsabilidade penal.
3.¿Como da comezo un proceso xudicial?
-Un proceso xudicial comeza cando un individuo infrinxe as leis que se estableceron.
¿Pode haber un proceso sen acusado?
-
¿De que tipo?
-
¿Cal é a función do fiscal nun proceso xudicial?
-A función principal dun fiscal é a de supervisar que se cumpran as leis que hai establecidas.
¿En calquera caso está presente o fiscal?
-Un fiscal so está presente nos casos complicados posto que estes deben de expor a súa opinión.
¿E a función do abogado defensor?
-A función esencial do abogado defensor é a de defender ó acusado dese caso e intentar atopar probas para demostrar a súa inocencia.
¿Sempre ten que haber un abogado defensor?
-Si,posto que todo ser humano ten dereito a ser defendido aínda que este sexa culpable.
¿Pode mentir unha testemuña?
-Si que pode mentir sempre e cando non se decaten de que mentiu posto que se se decatan pode ter problemas coa xustiza.
¿E o acusado?
-Si que pode mentir sempre e cando teña coidado de que o xuiz non se decate.
¿Pode a defensa ocultar probas?
-Si,este pode ocultar ou manipular as probas para o seu propio beneficio ou para o beneficio do seu cliente.
¿E o fiscal?
-Este tamén podería mentir pero non o debería facer xa que o seu deber é o de procurar que se cumpra a lei.
4.¿Que tribunal xulgaría cada un dos delitos seguintes?
-A vulneración dos acordos dun contrato.
Tribunal constitucional.
-A queixa dun cidadán por un imposto excesivo.
Xulgado de interior.
-Un delito de roubo.
Tribunal de xustiza.
-Un accidente de coche so con danos materiais e sen víctimas.
A audiencia provincial.
¿Como se denomina a rama do dereito a que incumbe cada un deses procesos?
-
¿Cales son as diferencias entre eses casos?
-
XUÍZ OU XURADO.
2.¿Quen pode ser elixido como xurado?
-Podería actuar como xurado calquera persoa sempre e cando non tivese ningún tipo de relación coa víctima;estas persoas deben de ser moi diferentes entre si.
¿Cales son as causas que se poden alegar para non exercer de xurado?
-
¿Cales son as funcións do xurado?
-Dictaminar o veredicto que crean axeitado para cada ocasión, sexa o delito que sexa.
¿En que tipo de xuizos se require a presenza do xurado no noso país?
-Requírese a presenza de xurado cando os xuízos son de díficil solución;como por exemplo en roubos,asasinatos,etc.
-Provócase un accidente no cal se ven implicadas María,a súa nai e o conductor do coche que provocou o accidente.
2.¿A quén ou quenes se lle pode imputar as consecuencias do suceso?
-As consecuencias do suceso poderíanselle imputar a Xoán(conductor do coche que freou bruscamente).
3.¿Qué tipo de castigo debería establecerse?
-Ao conductor do coche que provocou o accidente deberían impoñerlle un castigo exemplar para que aprendese a ter máis coidado cando está conducindo;e aos médicos de garda tamén terían que impoñerlle un castigo para que así prestaran máis atención o seu traballo.
O PROCESO XUDICIAL E AS SÚS FASES.
1.¿Cando se considera que un acto é ilícito?
-Cando ese acto resulta inmoral.
Non todos os actos ilícitos son delito.Pensa nunha acción que a meirande parte da xente considere mala e sen embargo non sexa considerada delito.
-Por exemplo roubar comida cando se leva certo tempo sen comer nada.
¿Cal é a razón de que non o sexa?
-Que ese acto non lle fai mal a ningunha persoa.
¿Cal é a característica esencial do delito?
-Roubar
Pon un exemplo dun acto ilícito que sexa delito e un que non o sexa.
-Acto ilícito matar a unha persoa.
Acto lícito romper un xersei nunha tenda.
2.¿En que casos da columna esquerda dirías que existe responsabilidade do suxeito que actúa nos resultados da acción?
-Penso que existe certa responsabilidade en todos os casos posto que en todos hai consecuencias;nalgún caso máis fatais que en outros.
¿De que tipo sería esa responsabilidade?
-No primeiro caso sería alebosía;posto que o profesor sae da aula soamente para voltar e atopar a todos os alumnos copiando.
No segundo caso sería por deixadez;xa que se o alumno tivese máis coidado non voltaría o libro roto.
No terceiro caso sería neglixencia por parte do profesor;posto que se el explicara ben a materia os alumnos non suspenderían.
No cuarto caso sería un accidente;sempre e cando o conductor fíxese todas as revisións oportunas,se un caso este non as fixese tamén sería un acto de neglixencia por parte do conductor do coche.
No quinto caso o paciente morrería por falta de instrumental necesario para realizar a súa operación pero nese caso a responsabilidade recaería sobre o encargado no hospital da compra de material.
No sexto caso toda a responsabilidade recaería sobre o conductor;posto que non se pode conducir baixo os efentos do alcohol.
Consulta para iso a diferencia entre responsabilidade obxectiva e subxectiva e entre responsabilidade civil ou penal.
No primeiro caso sería unha responsabilidade obxectiva.
No segundo caso sería unha responsabilidade subxectiva.
No terceiro caso sería unha responsabilidade obxectiva.
No cuarto caso sería unha responsabilidade civil.
No quinto caso sería unha responsabilidade civil.
No sexto caso sería unha responsabilidade penal.
3.¿Como da comezo un proceso xudicial?
-Un proceso xudicial comeza cando un individuo infrinxe as leis que se estableceron.
¿Pode haber un proceso sen acusado?
-
¿De que tipo?
-
¿Cal é a función do fiscal nun proceso xudicial?
-A función principal dun fiscal é a de supervisar que se cumpran as leis que hai establecidas.
¿En calquera caso está presente o fiscal?
-Un fiscal so está presente nos casos complicados posto que estes deben de expor a súa opinión.
¿E a función do abogado defensor?
-A función esencial do abogado defensor é a de defender ó acusado dese caso e intentar atopar probas para demostrar a súa inocencia.
¿Sempre ten que haber un abogado defensor?
-Si,posto que todo ser humano ten dereito a ser defendido aínda que este sexa culpable.
¿Pode mentir unha testemuña?
-Si que pode mentir sempre e cando non se decaten de que mentiu posto que se se decatan pode ter problemas coa xustiza.
¿E o acusado?
-Si que pode mentir sempre e cando teña coidado de que o xuiz non se decate.
¿Pode a defensa ocultar probas?
-Si,este pode ocultar ou manipular as probas para o seu propio beneficio ou para o beneficio do seu cliente.
¿E o fiscal?
-Este tamén podería mentir pero non o debería facer xa que o seu deber é o de procurar que se cumpra a lei.
4.¿Que tribunal xulgaría cada un dos delitos seguintes?
-A vulneración dos acordos dun contrato.
Tribunal constitucional.
-A queixa dun cidadán por un imposto excesivo.
Xulgado de interior.
-Un delito de roubo.
Tribunal de xustiza.
-Un accidente de coche so con danos materiais e sen víctimas.
A audiencia provincial.
¿Como se denomina a rama do dereito a que incumbe cada un deses procesos?
-
¿Cales son as diferencias entre eses casos?
-
XUÍZ OU XURADO.
2.¿Quen pode ser elixido como xurado?
-Podería actuar como xurado calquera persoa sempre e cando non tivese ningún tipo de relación coa víctima;estas persoas deben de ser moi diferentes entre si.
¿Cales son as causas que se poden alegar para non exercer de xurado?
-
¿Cales son as funcións do xurado?
-Dictaminar o veredicto que crean axeitado para cada ocasión, sexa o delito que sexa.
¿En que tipo de xuizos se require a presenza do xurado no noso país?
-Requírese a presenza de xurado cando os xuízos son de díficil solución;como por exemplo en roubos,asasinatos,etc.
MIGRACIÓN
MIGRACIÓN
O termo migración aplicase ós movementos de persoas dun lugar a outro,este desprazamento a un cambio de residencia ben sexa temporal ou definitivo.As duas opcións de movementos migratorios son:
Emigración:Saídas de persoas dun país que se dirixe a outro distinto.
Imigración:Entradas de persoas nun país procedentes doutras partes.
CAUSAS DA MIGRACIÓN:
Unha das máis comúns e a migración por motivos económicos xa que moitas persoas emigran buscando mellor nivel de vida.Na actualidade este tipo de migración ocorre dos países menos desenvolvidos os máis desenvolvidos.En moitos casos mantéñense de forma ilegal no país de destino.
Outro motivo importante é debido á persecución política étnica ou relixiosa para escapar de situacións políticas inestables ou guerras.
Noutros casos a emigración esta asociada a profesións ou empregos.
EMIGRACIÓN EN GALICIA:
Galicia é case sinónimo de emigración,porque de Galicia por emigrar emigraron:traballadores,intelectuais,enerxía eléctrica e capitais.O galego emigraba baixo dous signos:un,que empurraba fóra da súa terra na procura de mellor situación económica e outro que o facía voltar.Así tamos que,sendo o país que dá maior porcentaxe de emigración,tamén somos,curiosamente,o que maior índice de retornados temos por número de emigrantes.En fenómeno emigratorio podemos establecer unha correlación:pais e muller ficaban en Galicia,fillos e home na emigración.Esta constante quizais sexa o factor máis importante que favoreceu tan elevado número de retornados,amén do apego que os galegos temos á nosa terra.Emigración maioritariamente homes,cun elevado índice de xuventude(a taxa de masculinidade representou o 70% do total da emigración).A muller galega incorpórase periodicamente á emigración,facéndoo dunha forma activa a partir da década dos 50
ENTREVISTA CONCEDIDA A LA EMIGRACION LEGAL
¿EN QUE PAÍSES PUDISTE OBSERBAR UNA INTEGRACIÓN MÁS EXITOSA DE LAS ARGENTINAS?
En el fénomeno del actual exilio, basicamente hai tres grupos de emigrantes, las que van a Estados Unidos vía Maiami, los que van a España , vía Madrid ,y los que van a países que salen en busqueda de imigrantes todos los años, por ejemplo Nueva Celanda, Canada o Australia.Estos últimos son los países donde hubo una buena integración de gran parte de los Argentinos que emigarón, auque claro, también so los que más restringen y seleccionan su imigración.
EN QUE CASOS LOS PROFESIONALES...¿PUDIERON EN SU MAYORIA ACOMODARSE?
En sus propias profesiones o tuviron que realizar trabajos totalmente distintos.En un comienzo, es cierto que muchos empiezan trabajando en trabajos que no harían acá, o haciendo cosas para las que no se fosmaron.Una persona me decía, por ejemplo, "prefiero empezar de cero y después subir antes que seguis en Argentina, donde hubiera estado en cero toda la vida " lo cierto es que muchos de los que se fueron todavía no encontraron ese trabajo al cual aspiraban.Lo que si se puede observar, fueron varios ejecutivos que emigraban buscando trabajo en países limítrofes, como Chile o Brasil ya que en su profesión ganan dólares más de lo que podian ganar acá.
TRATAMENTO DOS INMIGRANTES
Considérase que é hipócrita a actitude da Unión Europea porque os paises que a compoñen non teñen problema algún en abastecer os seus mercados de traballo ca man de obra barata procedente de Africa para satisfacer os seus intereses económicos e incrementar os beneficios das duas empresas.
Denonciase ademáis o xenocidio, a vulneración de dereitos e o indigno e inhumano tratamento que se lles está a dar a seres humanos nas propias portas de UE, mentindo e enganando á opinión pública ao responsablizar, exclusivamente, aos seus propios gobernos de inmigración.
Para o secretario confederal de emigración, resulta íronico que desde a UE se ofrezcan axudas para conter a inmigración e para organizar as deportacións, mentres se conceden outras para o desenvolvemento en forma de créditos que acaban por incrementar a dependencia e débeda externa.
Precisamente causa da incapacidade de Africa para desenvolverse economicamente.
A CIG denuncia a hipocresía da UE, porque non ten problema algún en empregar a violencia e o maltrato, cando, xa está satisfeito ese corpo de man de obra barata, para expulsar ás columnas de desposuídos de todo dereito que tratan de chegar ao norte xogándose as suas vidas.
A CIG denuncia a hipocresía da UE, porque mentres galardean fachendosos de ter tirado o muro,e levantar outros mais altos para non ver o desagradable espectáculo que dan os mortos de fame e enfermidades no norte e que se poden curar con unha simple vacuna.
A CIG denuncia a hipocresía da UE, porque so se preocupa por Africa cando se tambaleanos gobernos títeres que colocan para garantir a continuada explotación dos seus bens, a través das empresas multinacionais que cotizan nos estados de orixe no mundo no que para a maioria da humanidade o único que se globaliza e a pobreza.
A CIG denincia a hipocresía da UE, porque favorece a deslocalización dun cada vez maios número de empresas, para expletar en satios aos homes e mulleres africanos.
A CIG denuncia a hipocresía da UE, porque e responsable (todos os paises do sur) dun xenocidio do que responsabilizan aos propios africanos por non ser capaces de desenvolverse.
PREGUNTAS SOBRE O TEXTO 4
1.¿Que defende o positivismo xurídico?
-O positivismo xurídico defende os dereitos que quedan supeditados ó poder que o fai cumplir.
2.¿Que quere decir que os dereitos humanos son dereitos naturais?
-Os dereitos humanos son dereitos naturais porque proveñen da propia natureza e todo ser humano cando nace xa ten estes dereitos.
3.¿Que problemas percibes para a implantación internacional dos dereitos humanos?
-Nalgúns casos os dereitos humanos, como xa vimos, estas esixencias foron incorporadas por os estados as súas institucións, en cambio noutos son vulnerados constantemente.
4.Características dos dereitos humanos:
-Son inalienables,ou sexa,non poden ser cancelados por ningunha institución pois son previos a elas.Son universais ou sexa,son validos para calquera persoa independentemente do lugar de residencia,posición social,raza,relixión,sexo,etc...Son ideais,é dicir propoñense como orientación para a formulación dos distintos códigos legais nas distintas sociedades.
5.¿Que que decir hus naturalismo?
-Contraponse o positivismo xurídico,xa que o hus naturalismo di que o ser humano nace cuns dereitos inalienables que non teñen nada que ver con pertencer a unha sociedade.
6.Diferencia entre fundamentación ética,teolóxica,política e historicista.
-FUNDAMENTACIÓN ÉTICA.
Tenta fundamentar os dereitos humanos acudindo á súa orixe.Está baseada na posición iusnaturalista e consiste en afirmar que os dereitos humanos son vinculantes e validos porque a súa orixe provén dunha orde anterior a formación da comunidade humana.
FUNDAMENTACIÓN TEOLÓXICA.
Afirma que esa orde natural procede de Deus.Este tipo de fundamentación acada o seu apoxeo na Idade Media coa figura de Tomás de Aquino.Este afirma que o ser humano coñece gran parte da orde natural a través da Revelación e a razón propia.A fundamentación teolóxica dos Dereitos Humanos presenta un grave inconvinte que consiste en facer depender a validez dos mesmos que non son asunto de razón,senon de fe.
FUNDAMENTACIÓN HISTORICISTA.
Esta fundamentación foi defendida durante a preparación da Declaración Universal e entendese cos dereitos humanos son resultado das necesidades de cada sociedade e da época.O principal defensor foi B.Groce.
FUNDAMENTACIÓN POLÍTICA.
Esta fundamentación divídese en duas grandes teorías:
-As teorías do consenso:Fundamenta os dereitos humanos no consenso social as teorías do consenso tentan presentar os Dereitos Humanos como acordo democrático.
-As teorías do disenso:Tentan fundamentar os Dereitos Humanos facendo deles o único instrumento que permite canalizar a deconformidade dunha persoa,grupo ou pobo.Este tipo de fundamentación deu orixe á Declaración.O seu principal representante é N.Bobbio.
-O positivismo xurídico defende os dereitos que quedan supeditados ó poder que o fai cumplir.
2.¿Que quere decir que os dereitos humanos son dereitos naturais?
-Os dereitos humanos son dereitos naturais porque proveñen da propia natureza e todo ser humano cando nace xa ten estes dereitos.
3.¿Que problemas percibes para a implantación internacional dos dereitos humanos?
-Nalgúns casos os dereitos humanos, como xa vimos, estas esixencias foron incorporadas por os estados as súas institucións, en cambio noutos son vulnerados constantemente.
4.Características dos dereitos humanos:
-Son inalienables,ou sexa,non poden ser cancelados por ningunha institución pois son previos a elas.Son universais ou sexa,son validos para calquera persoa independentemente do lugar de residencia,posición social,raza,relixión,sexo,etc...Son ideais,é dicir propoñense como orientación para a formulación dos distintos códigos legais nas distintas sociedades.
5.¿Que que decir hus naturalismo?
-Contraponse o positivismo xurídico,xa que o hus naturalismo di que o ser humano nace cuns dereitos inalienables que non teñen nada que ver con pertencer a unha sociedade.
6.Diferencia entre fundamentación ética,teolóxica,política e historicista.
-FUNDAMENTACIÓN ÉTICA.
Tenta fundamentar os dereitos humanos acudindo á súa orixe.Está baseada na posición iusnaturalista e consiste en afirmar que os dereitos humanos son vinculantes e validos porque a súa orixe provén dunha orde anterior a formación da comunidade humana.
FUNDAMENTACIÓN TEOLÓXICA.
Afirma que esa orde natural procede de Deus.Este tipo de fundamentación acada o seu apoxeo na Idade Media coa figura de Tomás de Aquino.Este afirma que o ser humano coñece gran parte da orde natural a través da Revelación e a razón propia.A fundamentación teolóxica dos Dereitos Humanos presenta un grave inconvinte que consiste en facer depender a validez dos mesmos que non son asunto de razón,senon de fe.
FUNDAMENTACIÓN HISTORICISTA.
Esta fundamentación foi defendida durante a preparación da Declaración Universal e entendese cos dereitos humanos son resultado das necesidades de cada sociedade e da época.O principal defensor foi B.Groce.
FUNDAMENTACIÓN POLÍTICA.
Esta fundamentación divídese en duas grandes teorías:
-As teorías do consenso:Fundamenta os dereitos humanos no consenso social as teorías do consenso tentan presentar os Dereitos Humanos como acordo democrático.
-As teorías do disenso:Tentan fundamentar os Dereitos Humanos facendo deles o único instrumento que permite canalizar a deconformidade dunha persoa,grupo ou pobo.Este tipo de fundamentación deu orixe á Declaración.O seu principal representante é N.Bobbio.
SEPARACIÓN DE PODERES
A separtación de poderes ou división de poderes é unha ordenación e distribución das funcións do Estado no cal a titularidade de cada unha delas e confiada a un organismo público distinto.Xunto ccoa consagraciónconstitucional dos dereitos fundamentais,é un dos principios que caracterizan o Estado de Dereito moderno.
Modernamente a doctrina denominada esta teoría nun sentido estricto,separación de funcións ou separación de facultades,o considerar o poder como único e indivisible e esencialmente o titular da soberanía.
Modernamente a doctrina denominada esta teoría nun sentido estricto,separación de funcións ou separación de facultades,o considerar o poder como único e indivisible e esencialmente o titular da soberanía.
CONTRATO SOCIAL
Contrato social é unha expresión que se utiliza en alusión a un acordo real ou hipotético realizado no interior dun grupo polos seus membros,como por exemplo o que adquire un estado en relación ós dereitos do estado e dos seus cidadáns.Pártese da idea de que todos os membros do grupo están de acordo con este contrato por bondade propia en virtude do cal permanecen a dito grupo.
CONTRATO SOCIAL SEGUNDO THOMAS HOBBES
De acordo con Hobbes a sociedade necesita a autoridade á cal todolos membros desa sociedade deben render o suficiente da súa liberdade natural.A autoridade pasa a asegurar a paz interna e defensa común.Hobbes defendía a idea segundo a cal os homes só poden vivir en paz se aceptan someterse a un poder absoluto e centralizado.Na súa opinión os homs no estado da natureza cedían os dereitos individuais a un soberano forte ao cambio de protección.
CONTRATO SOCIAL SEGUNDO LOCKE
Locke cria que cada home facía un contrato cos demais para un determinado tipo de goberno pero que se podía modificar ou incluso abolir ó goberno.Opoñíase á utilización da violencia por parte do docente e prepugnaba a división ó aprender xogando.Tampouco aceptaba que a educación a trasmitir esquemas za feito e consideraba que o educador antes debía faborecer o desenrolo de esquemas propios por parte do alumno,acompañando ó desenrolo da liberdade e iniciativa individual.
CONTRATO SOCIAL SEGUNDO ROSSEAU
No seu influínte tratado "El contato social",publicado en 1762,debuxou unha versión diferente da teoría contratual.A teoría contratual.A teoría de Rosseau ten moitos puntos en común coa tradición individualista de Locke,anque tamén se diferencia en moitos aspectos.No postulado de Rosseau,que da nome a esta teoría emplea a linguaxe xurídica propia das relacións privadas entre os homes.
CONTRATO SOCIAL SEGUNDO THOMAS HOBBES
De acordo con Hobbes a sociedade necesita a autoridade á cal todolos membros desa sociedade deben render o suficiente da súa liberdade natural.A autoridade pasa a asegurar a paz interna e defensa común.Hobbes defendía a idea segundo a cal os homes só poden vivir en paz se aceptan someterse a un poder absoluto e centralizado.Na súa opinión os homs no estado da natureza cedían os dereitos individuais a un soberano forte ao cambio de protección.
CONTRATO SOCIAL SEGUNDO LOCKE
Locke cria que cada home facía un contrato cos demais para un determinado tipo de goberno pero que se podía modificar ou incluso abolir ó goberno.Opoñíase á utilización da violencia por parte do docente e prepugnaba a división ó aprender xogando.Tampouco aceptaba que a educación a trasmitir esquemas za feito e consideraba que o educador antes debía faborecer o desenrolo de esquemas propios por parte do alumno,acompañando ó desenrolo da liberdade e iniciativa individual.
CONTRATO SOCIAL SEGUNDO ROSSEAU
No seu influínte tratado "El contato social",publicado en 1762,debuxou unha versión diferente da teoría contratual.A teoría contratual.A teoría de Rosseau ten moitos puntos en común coa tradición individualista de Locke,anque tamén se diferencia en moitos aspectos.No postulado de Rosseau,que da nome a esta teoría emplea a linguaxe xurídica propia das relacións privadas entre os homes.
INFORMACIÓN EXPLICATIVADA UNIDADE DIDÁCTICA SOBRE OS DEREITOS HUMANOS.
¿DEBE VIVIR O HOME EN SOCIEDADE?
O home debe vivir en sociedade porque non ten certos instintos que teñen os animais e por iso necesita relacionarse con outras persoas;e para poder relacionarse e convivir en sociedade créanse normas e institucións,que se poden variar pero son necesarias e incuestionables.
¿QUE SON OS DEREITOS?
As normas de conducta regulan o que se pode e o que non se pode facer na sociedade,tamén regula o que pertence o ámbito privado e o ámbito público.
A palabra dereito usámola en varios sentidos:
-Para referirse as obrigas que debe cumprir unha sociedade.
-Para referirse as cousas que podemos reclamar.
-Para nomear o conxunto de leis dun país.
As normas que definen os dereitos,definen as nosas obrigas con respecto a sociedade na que vivimos.
ESTADO DE DEREITO E COMUNIDADE INTERNACIONAL.
A idea actual de Estado de Dereito e os límites plantexados, chégase a conclusión de que so os pode fixar unha estancia superior o Estado.Os individuos deben estar protexidos contra os distintos abusos de poder que sofren.A globalización da política e a cultura,fai necesario que existan controis supraestatais,os cales permiten protexer os seres humanos en calquera lugar.
Faise necesario que exista unha opinión pública e organizacións supraestatais que denuncien os abusos de poder.Todas as cuestións plantexadas fan referencia a idea de recuperar o proxecto de sociedade civil.
Calquera Estado trata de lexitimar o seu poder;tódolos intentos de lexitimación non son aceptables,posto que algúns non se sosteñen en bases racionais.Un estado sería lexítimo so no caso de que fora consentido libremente por tódolos cidadáns.
As sociedades democráticas toman como marco teórico a teoría de que toda sociedade se funda nun hipotético "contrato social".
A DECLARACIÓN DOS DEREITOS HUMANOS
Os dereitos son un conxunto de reglas que rexen a sociedade.As persoas por o feito de pertencer á raza humana poden reclamar esos dereitos.Estes están recollidos na acta do contrato social para que o poder soberano non abuse do seu poder.É moi importante o seu recoñecemento para poder facelos cumplir.As principais características destes son:
Son inalienables:Non poden ser cancelados nin outorgados por ninguha institución pois son previos a elas.
Son universais:Posta que valen para calquera persoa independentemente da raza,relixión,etnia....
Son ideais:propoñense como orientación para a formulación dos distintos códigos sociais de xeito que quedan recollidos no dereito positivo.
HISTORIA DO DESENVOLVEMENTO.
A historia dos dereitos humanos comeza,coa Declaración dos Dereitos do Home e o Cidadán,coincidindo coa Revolución Francesa.Na Idade Media,o teólogo Tomás Aquino,introduciu as definicións e diferencias entre Dereito Natural e Dereito positivo.Con isto pretendía resaltar a importancia da lei relixiosa sobre a estatal.Fálase de tres xeracións de dereitos:
-Dereitos da 1ªxeración:foron recollidos na Acta da Convención Europea de 1950.Refírense fundamentalmente a dereitos relativos á persoa física.
-Dereitos da 2ªxeración:conformaronse durante o século XIX e principios do XX. Refírense a dereitos de carácter social e reconecen o dereito di individuo.Deste xeito,en ocasións,está intervencción entra en conflito cos dereitos da 1ªxeración.
-Dereitos da 3ªxeración:son producto do proceso descolonizador tras as guerras mundiais e a perda da actividade económica das colonias principais.
Esta descolonización provocou un sentimento nacionalista o cal provocou a reclamación dos pobos polo desenvolvemento material e técnico,e o respeto das súas costumes e tradicións.
Entre os anos 1948 e 1973 milleiros de persoas acceden a independencia e a composición das Nacións Unidas vese afectada.Na terceira xeración recóllense principalmente o respecto as minorías,a protección colectiva e a da súa cultura. Estes dereitos teñen como principal novidade o coñecemento dos pobos.
O home debe vivir en sociedade porque non ten certos instintos que teñen os animais e por iso necesita relacionarse con outras persoas;e para poder relacionarse e convivir en sociedade créanse normas e institucións,que se poden variar pero son necesarias e incuestionables.
¿QUE SON OS DEREITOS?
As normas de conducta regulan o que se pode e o que non se pode facer na sociedade,tamén regula o que pertence o ámbito privado e o ámbito público.
A palabra dereito usámola en varios sentidos:
-Para referirse as obrigas que debe cumprir unha sociedade.
-Para referirse as cousas que podemos reclamar.
-Para nomear o conxunto de leis dun país.
As normas que definen os dereitos,definen as nosas obrigas con respecto a sociedade na que vivimos.
ESTADO DE DEREITO E COMUNIDADE INTERNACIONAL.
A idea actual de Estado de Dereito e os límites plantexados, chégase a conclusión de que so os pode fixar unha estancia superior o Estado.Os individuos deben estar protexidos contra os distintos abusos de poder que sofren.A globalización da política e a cultura,fai necesario que existan controis supraestatais,os cales permiten protexer os seres humanos en calquera lugar.
Faise necesario que exista unha opinión pública e organizacións supraestatais que denuncien os abusos de poder.Todas as cuestións plantexadas fan referencia a idea de recuperar o proxecto de sociedade civil.
Calquera Estado trata de lexitimar o seu poder;tódolos intentos de lexitimación non son aceptables,posto que algúns non se sosteñen en bases racionais.Un estado sería lexítimo so no caso de que fora consentido libremente por tódolos cidadáns.
As sociedades democráticas toman como marco teórico a teoría de que toda sociedade se funda nun hipotético "contrato social".
A DECLARACIÓN DOS DEREITOS HUMANOS
Os dereitos son un conxunto de reglas que rexen a sociedade.As persoas por o feito de pertencer á raza humana poden reclamar esos dereitos.Estes están recollidos na acta do contrato social para que o poder soberano non abuse do seu poder.É moi importante o seu recoñecemento para poder facelos cumplir.As principais características destes son:
Son inalienables:Non poden ser cancelados nin outorgados por ninguha institución pois son previos a elas.
Son universais:Posta que valen para calquera persoa independentemente da raza,relixión,etnia....
Son ideais:propoñense como orientación para a formulación dos distintos códigos sociais de xeito que quedan recollidos no dereito positivo.
HISTORIA DO DESENVOLVEMENTO.
A historia dos dereitos humanos comeza,coa Declaración dos Dereitos do Home e o Cidadán,coincidindo coa Revolución Francesa.Na Idade Media,o teólogo Tomás Aquino,introduciu as definicións e diferencias entre Dereito Natural e Dereito positivo.Con isto pretendía resaltar a importancia da lei relixiosa sobre a estatal.Fálase de tres xeracións de dereitos:
-Dereitos da 1ªxeración:foron recollidos na Acta da Convención Europea de 1950.Refírense fundamentalmente a dereitos relativos á persoa física.
-Dereitos da 2ªxeración:conformaronse durante o século XIX e principios do XX. Refírense a dereitos de carácter social e reconecen o dereito di individuo.Deste xeito,en ocasións,está intervencción entra en conflito cos dereitos da 1ªxeración.
-Dereitos da 3ªxeración:son producto do proceso descolonizador tras as guerras mundiais e a perda da actividade económica das colonias principais.
Esta descolonización provocou un sentimento nacionalista o cal provocou a reclamación dos pobos polo desenvolvemento material e técnico,e o respeto das súas costumes e tradicións.
Entre os anos 1948 e 1973 milleiros de persoas acceden a independencia e a composición das Nacións Unidas vese afectada.Na terceira xeración recóllense principalmente o respecto as minorías,a protección colectiva e a da súa cultura. Estes dereitos teñen como principal novidade o coñecemento dos pobos.
PERCEPCIÓNS SOBRE O MUNDO ÁRABE.
O ISLAM É UNHA RELIXIÓN MACHISTA?
Contrariamente ó que se percibe desde o noso país,o islam supuxo un gran avance con respecto a posición da muller na sociedade árabe pre-islámica.A situación de inferioridade que ten a muller nas sociedades árabes non reflexa un instinto machista,senón que intenta fomentar o inmovilismo social dende o punto de vista dunha tradición represora.Algúns dos movementos islamistas promoveron a inserción social da muller,pero con certos límites como por exemplo a obriga de levar o hiyab.Estas condicións impostas a sociedade feminina expresa o desexo de modernidade.O rexeitamento de levar o hiyab a escola demostra hasta que punto se escandaliza unha sociedade con respecto as costumes de outras sociedades.
Contrariamente ó que se percibe desde o noso país,o islam supuxo un gran avance con respecto a posición da muller na sociedade árabe pre-islámica.A situación de inferioridade que ten a muller nas sociedades árabes non reflexa un instinto machista,senón que intenta fomentar o inmovilismo social dende o punto de vista dunha tradición represora.Algúns dos movementos islamistas promoveron a inserción social da muller,pero con certos límites como por exemplo a obriga de levar o hiyab.Estas condicións impostas a sociedade feminina expresa o desexo de modernidade.O rexeitamento de levar o hiyab a escola demostra hasta que punto se escandaliza unha sociedade con respecto as costumes de outras sociedades.
INSTRUMENTOS INTERNACIONAIS DOS DEREITOS HUMANOS NAS TRES XERACIÓNS.
Na Primeira Xeración dos Dereitos Humanos ou tamén chamada Xeración dos dereitos individuais fan referencia os seguintes Intrumentos Internacionais dos Dereito Humanos:
-Dereitos civis e políticos.
-Dereitos humanos na administración da xustiza.
-Liberdade de información.
-Liberdade de asociación.
Na Segunda Xeración dos Dereitos Humanos ou tamén chamada Xeración dos Dereitos Colectivos destacamos os seguintes Instrumentos Internacionais dos Dereitos Humanos:
-Dereito de libre determinación.
-Dereitos económicos e sociais.
-Dereitos do neno.
-Matrimonio e familia.
-Escravitude,servidume,traballo forzoso.
-Empleo.
-Nacionalidade,apatridia,asilo e refuxiados.
-Benestar,progreso e desarrollo social.
Na Terceira Xeración dos Dereitos Humanos ou tamén chamada Xeración do Dereito a Igualdade na Diversidade destacamos os seguintes Instrumentos Internacionais dos Dereitos Humanos:
-Dereito da muller.
-Dereito mhumanitario.
-Prevención da discriminación.
-Dereitos civis e políticos.
-Dereitos humanos na administración da xustiza.
-Liberdade de información.
-Liberdade de asociación.
Na Segunda Xeración dos Dereitos Humanos ou tamén chamada Xeración dos Dereitos Colectivos destacamos os seguintes Instrumentos Internacionais dos Dereitos Humanos:
-Dereito de libre determinación.
-Dereitos económicos e sociais.
-Dereitos do neno.
-Matrimonio e familia.
-Escravitude,servidume,traballo forzoso.
-Empleo.
-Nacionalidade,apatridia,asilo e refuxiados.
-Benestar,progreso e desarrollo social.
Na Terceira Xeración dos Dereitos Humanos ou tamén chamada Xeración do Dereito a Igualdade na Diversidade destacamos os seguintes Instrumentos Internacionais dos Dereitos Humanos:
-Dereito da muller.
-Dereito mhumanitario.
-Prevención da discriminación.
DECLARACIÓN DOS DEREITOS HUMANOS
HISTORICIDADE.
-"Primeira Xeración de Dereitos humanos ou tamén chamada "Xeración de Dereitos Individuais" proclámanse os dereitos referidos á liberdade relixiosa,de convivencia,liberdade e propiedade privada.Nace o Estado de Dereito,rómpese unha sociedade estamental e aparece a idea de igualdade diante da lei,esa igualdade trata a todos os individuos por igual.
-"Segunda Xeración de Dereitos Humanos" ou tamén chamada "Xeración dos Dereitos Colectivos".O proletariado reclama os dereitos económicos e sociais.O modelo vixente é o de Estado de Dereito.Esquécese a discriminación pola condición social,desaparecen as barreiras sociais.
-"Terceira Xeración de Dereitos Humanos" ou tamén chamada "Xeración do Dereito a Igualdade na Diversidade."Nesta xeración proclámanse os dereitos da muller,medio ambiente,paz,autodeterminación do pobos,respeto colectivo,a natureza,a solidariedade e o respeto mútuo.Nesta xeración faise unha especial mención a que as mulleres están nas mesmas condicións que os homes,e que todas as persoas teñen os mesmos dereitos pertenzan a etnia que pertenzan ou nteñan a cor de pel que teñan.Tamén se reflexa a liberdade á que todos teñen dereito como tamén se fai referencia a igualdade.
Nesta xeración tamén se fai mención da paz que existe entre os pobos e que estes se poden autodeterminar como a eles lle conveña.
Case todo o mencionado anteriormente está recollido na actual Declaración dos Dereitos Humanos.Aínda que estes esten recollidos na actual Declaración dos Dereitos Humanos non quere decir que ningún se incumpla,senón que é todo o contrario,a maioría destes incúmplense sen ter enconta as súas consecuencias que as veces poden ser fatais.
-"Primeira Xeración de Dereitos humanos ou tamén chamada "Xeración de Dereitos Individuais" proclámanse os dereitos referidos á liberdade relixiosa,de convivencia,liberdade e propiedade privada.Nace o Estado de Dereito,rómpese unha sociedade estamental e aparece a idea de igualdade diante da lei,esa igualdade trata a todos os individuos por igual.
-"Segunda Xeración de Dereitos Humanos" ou tamén chamada "Xeración dos Dereitos Colectivos".O proletariado reclama os dereitos económicos e sociais.O modelo vixente é o de Estado de Dereito.Esquécese a discriminación pola condición social,desaparecen as barreiras sociais.
-"Terceira Xeración de Dereitos Humanos" ou tamén chamada "Xeración do Dereito a Igualdade na Diversidade."Nesta xeración proclámanse os dereitos da muller,medio ambiente,paz,autodeterminación do pobos,respeto colectivo,a natureza,a solidariedade e o respeto mútuo.Nesta xeración faise unha especial mención a que as mulleres están nas mesmas condicións que os homes,e que todas as persoas teñen os mesmos dereitos pertenzan a etnia que pertenzan ou nteñan a cor de pel que teñan.Tamén se reflexa a liberdade á que todos teñen dereito como tamén se fai referencia a igualdade.
Nesta xeración tamén se fai mención da paz que existe entre os pobos e que estes se poden autodeterminar como a eles lle conveña.
Case todo o mencionado anteriormente está recollido na actual Declaración dos Dereitos Humanos.Aínda que estes esten recollidos na actual Declaración dos Dereitos Humanos non quere decir que ningún se incumpla,senón que é todo o contrario,a maioría destes incúmplense sen ter enconta as súas consecuencias que as veces poden ser fatais.
CONSTITUCIÓN ESPAÑOLA.
Na Constitución Española recóllense dereitos que fan posible a convivencia en España;tamén se recollen algúns dos dereito humanos como por exemplo:
-Todos teñen dereito a vida e a integridade física e moral ser ser sometidos a torturas nin a penas nin tratos inhumanos.
-Todos son iguais ante a lei sin que puedan discriminar por raza,sexo,relixión,...etc.
Salientamos estes entre outros porque nos parecen uns dos máis importantes.
-Todos teñen dereito a vida e a integridade física e moral ser ser sometidos a torturas nin a penas nin tratos inhumanos.
-Todos son iguais ante a lei sin que puedan discriminar por raza,sexo,relixión,...etc.
Salientamos estes entre outros porque nos parecen uns dos máis importantes.
TEXTOS SEXISTAS
Texto de aristóteles.
1.Corrixe os puntos de vista de Aristóteles no texto un,en base ós coñecementos da Tª Biolóxica actual.
-A muller non é un macho deforme,posto que foi creada igual que o home.
2.Comenta a frase:"Ante todo a muller é boi de labranza."
-É un comentario machista posto que di que a muller so vale pa traballar.
3.¿Que quere decir que sobre a muller se goberna politicamente frente os fillos monarquicamente?
-Que a muller non ten dereito a elixir nin a decidir sobre nada e os fillos si.
Texto de Sto. Tomás de Aquino.
1.Rebate as obxeccións de Tomás de Aquino.
-Obxección 1.Amuller non é defectuosa senón que é un ser humano normal é corrente;se a muller non existise non habería descendencia e polo tanto non habería seres humanos.
-Obxección 2.A muller non ten porque ser a criada de ninguén e moito menos do seu home,posto que non hai ningunha lei que a obrigue.
-Obxección 3.No mundo ten que haber tanto cousas boas como cousas malas e tamén reflexa que Deus é tan poderoso que todo o malo o pode facer bo.
2.¿Cres que influiu o seu celibato na súa forma de pensar?
-Creo que si posto que a súa forma de pensar reflexa a súa vida na relixión.
Texto de Schopenhauer "As Mulleres."
1.¿Que implicacións morais poderían derivarse de persistir a sociedade na tesis de Schopenhauer?
-Que as mulleres aínda estarían discriminadas,posto que di que son nenos durante toda a súa vida.
2.¿Cales che parecen as afirmacións máis duras que sobre a muller esgrime Schopenhauer?
-Que a muller é como un neno durante toda a súa vida.
Texto de Nietzsche "Así falou Zaratustra."
1.¿É certo que a felicidade do home chámase:"Eu quero,e a da muller:"El quere."?
-Pode que para algún home si pero para a muller non,posto que se fas unha cousa obrigado por algo ou por alguén xa non eres feliz.
2.¿Son somente as mulleres xoguetes dos homes?
-Pode que algúns homes pensen así pero as mulleres non son xoguetes de ninguén.
1.Corrixe os puntos de vista de Aristóteles no texto un,en base ós coñecementos da Tª Biolóxica actual.
-A muller non é un macho deforme,posto que foi creada igual que o home.
2.Comenta a frase:"Ante todo a muller é boi de labranza."
-É un comentario machista posto que di que a muller so vale pa traballar.
3.¿Que quere decir que sobre a muller se goberna politicamente frente os fillos monarquicamente?
-Que a muller non ten dereito a elixir nin a decidir sobre nada e os fillos si.
Texto de Sto. Tomás de Aquino.
1.Rebate as obxeccións de Tomás de Aquino.
-Obxección 1.Amuller non é defectuosa senón que é un ser humano normal é corrente;se a muller non existise non habería descendencia e polo tanto non habería seres humanos.
-Obxección 2.A muller non ten porque ser a criada de ninguén e moito menos do seu home,posto que non hai ningunha lei que a obrigue.
-Obxección 3.No mundo ten que haber tanto cousas boas como cousas malas e tamén reflexa que Deus é tan poderoso que todo o malo o pode facer bo.
2.¿Cres que influiu o seu celibato na súa forma de pensar?
-Creo que si posto que a súa forma de pensar reflexa a súa vida na relixión.
Texto de Schopenhauer "As Mulleres."
1.¿Que implicacións morais poderían derivarse de persistir a sociedade na tesis de Schopenhauer?
-Que as mulleres aínda estarían discriminadas,posto que di que son nenos durante toda a súa vida.
2.¿Cales che parecen as afirmacións máis duras que sobre a muller esgrime Schopenhauer?
-Que a muller é como un neno durante toda a súa vida.
Texto de Nietzsche "Así falou Zaratustra."
1.¿É certo que a felicidade do home chámase:"Eu quero,e a da muller:"El quere."?
-Pode que para algún home si pero para a muller non,posto que se fas unha cousa obrigado por algo ou por alguén xa non eres feliz.
2.¿Son somente as mulleres xoguetes dos homes?
-Pode que algúns homes pensen así pero as mulleres non son xoguetes de ninguén.
VIOLENCIA DE XÉNERO
1.¿Que che suxiren?
-Que hai moita violencia de xénero,e na maioría dos casos os homes son os agresores e as mulleres as agredidas.
2.¿Por qué crees que pasa isto?
-Pasa isto porque a maioría dos homes seguen tendo unha mentalidade machista e non aceptan que a súa compañeira sentimental os deixe a pesar de que eles as deixaran anteriormente.
3.¿Para que serve a violencia?
-A violencia non serve para nada so para buscar máis problemas.
¿Conséguese algo con ela?
-Non,porque unha muller se quere separarse da súa parella por moito que este a maltrate esta seguirá pensando o mesmo e aínda terá máis razón para facelo.
4.¿A violencia é o método para resolver os conflictos?
-Non,porque non é unha maneira civilizada de resolver ditos conflictos,estes deberíanse resolver falando e non pelexando porque as cousas non se conseguen con violencia.
5.¿Recurres a violencia para solucionar os problemas?
-Non,porque non me parece a maneira de resolver os problemas.
6.Propón solucións para que isto non suceda.
-Homes e mulleres deberían ser educados dende un principio na igualdade xa que todas as persoas somos iguais.
-Que hai moita violencia de xénero,e na maioría dos casos os homes son os agresores e as mulleres as agredidas.
2.¿Por qué crees que pasa isto?
-Pasa isto porque a maioría dos homes seguen tendo unha mentalidade machista e non aceptan que a súa compañeira sentimental os deixe a pesar de que eles as deixaran anteriormente.
3.¿Para que serve a violencia?
-A violencia non serve para nada so para buscar máis problemas.
¿Conséguese algo con ela?
-Non,porque unha muller se quere separarse da súa parella por moito que este a maltrate esta seguirá pensando o mesmo e aínda terá máis razón para facelo.
4.¿A violencia é o método para resolver os conflictos?
-Non,porque non é unha maneira civilizada de resolver ditos conflictos,estes deberíanse resolver falando e non pelexando porque as cousas non se conseguen con violencia.
5.¿Recurres a violencia para solucionar os problemas?
-Non,porque non me parece a maneira de resolver os problemas.
6.Propón solucións para que isto non suceda.
-Homes e mulleres deberían ser educados dende un principio na igualdade xa que todas as persoas somos iguais.
FACTOR RELIXIOSO
Relixión Islámica
La Vida Religiosa Musulmana:
La vida de los creyentes musulmanes está marcada por las oraciones, desde el nacimiento hasta el instante de la muerte. Es costumbre susurrar al oído de los recién nacidos frases del Corán, y también a los moribundos.
La práctica religiosa
Es llamativa la homogeneidad de la vida religiosa a pesar de que el Islam no dispone de intermediarios notables entre Alá y los fieles, ya que los rituales como las abluciones o la oración diaria son personales y las jerarquías desaparecen frente a la práctica religiosa. En el Islam no hay sacerdotes y la relación del fiel con Alá es directa y sin intermediarios
Los musulmanes creen que el hombre existe como exponente supremo de la creación de Alá y que debe construir su destino. El hombre es Libre en su voluntad y sus acciones y puede decidir seguir o no el camino que Alá le ha mostrado a través de su profeta Mahoma, pero, silo hace, forma parte de una comunidad extensa e identificada. Los cientos de millones de musulmanes que escuchan la llamada del almuédano se sienten hermanos y se reconocen mutuamente por su devoción a Alá.
http://www.portalplanetasedna.com.ar/musulmana.htm
La vida de los creyentes musulmanes está marcada por las oraciones, desde el nacimiento hasta el instante de la muerte. Es costumbre susurrar al oído de los recién nacidos frases del Corán, y también a los moribundos.
La práctica religiosa
Es llamativa la homogeneidad de la vida religiosa a pesar de que el Islam no dispone de intermediarios notables entre Alá y los fieles, ya que los rituales como las abluciones o la oración diaria son personales y las jerarquías desaparecen frente a la práctica religiosa. En el Islam no hay sacerdotes y la relación del fiel con Alá es directa y sin intermediarios
Los musulmanes creen que el hombre existe como exponente supremo de la creación de Alá y que debe construir su destino. El hombre es Libre en su voluntad y sus acciones y puede decidir seguir o no el camino que Alá le ha mostrado a través de su profeta Mahoma, pero, silo hace, forma parte de una comunidad extensa e identificada. Los cientos de millones de musulmanes que escuchan la llamada del almuédano se sienten hermanos y se reconocen mutuamente por su devoción a Alá.
http://www.portalplanetasedna.com.ar/musulmana.htm
Relixións do mundo
No mundo hai distintas relixións e culturas,nestas páxina que mostramos a continuación pódense ver algunhas delas.Estas páxinas móstrannos distintas características e os distintos costumes que teñen na súa vida.
http://www.portalplanetasedna.com.ar/religiones1.htm
http://www.portalplanetasedna.com.ar/religiones1.htm
FACTOR HISTÓRICO-POLÍTICO
Dictadura Española
Al establecerse en todo el país el gobierno de Franco, dio comienzo una etapa de atroces represalias en contra de los vencidos; sólo quedaron a salvo de la represión los que marcharon al exilio y de éstos particularmente los que marcharon a América precedidos por los niños que durante la guerra habían sido enviados a México; los exiliados que se dirigieron a Francia se salvaron sólo de forma momentánea hasta que este país fue ocupado por los nazis.Consecuencias. La principal consecuencia de la Guerra Civil Española fue la gran cantidad de pérdidas humanas (casi un millón), no todas atribuibles a las acciones propiamente bélicas y sí muchas de ellas relacionadas con la violenta represión ejercida o consentida por ambos bandos, entre las que se pueden incluir las muertes producidas por los bombardeos sobre las poblaciones civiles.En el aspecto político, el resultado fue el brusco cambio de un gobierno emanado de las urnas electorales a otro surgido de las armas; es decir, el final de la democracia para dar paso a una férrea dictadura que se prolongaría hasta la muerte de Franco en 1975.Las principales consecuencias en el plano económico fueron: pérdida de reservas materiales y financieras, disminución de la población activa, destrucción de infraestructura, disminución dc la próducción y reducción en el nivel de ingresos .La mayoría de la población española padeció durante la contienda y por las siguientes dos décadas, los etectos del racionamiento y la privaticiòn de bienes de consumo. Ell Plan Marshall, que después de la Segunda Guerra Mundial ayudó en la recuperación económica de otros países europeos, no se hizo extensivo a España debido a que el régimen franquista debía su triunfo a la ayuda nazi—fascista. La Guerra Civil Española, con todas sus brutales implicaciones para la población y el desarrollo político y económico del país, parecía constituir el preámbulo de la nueva guerra total que amenazaba al mundo entero, un conflicto que colocaba a las naciones occidentales en la disyuntiva entre el terror rojo y la amenaza fascista, una guerra cuyo desarrollo y pavaoros desenlace final, fundamentarían los cimientos de la etapa històrica que hoy llamamos "mundo actual".
http://www.portalplanetasedna.com.ar/civil_espanola.htm
http://www.portalplanetasedna.com.ar/civil_espanola.htm
FACTOR ECONÓMICO
Esclavitude
A principios del s XVI, la mayor fuente de riqueza proveniente de las colonias españolas en América, no venía del oro ni la plata, muy escasos por ese entonces, sino especialmente de los cultivos de caña de azúcar.
Estos cultivos, no muy complejos en cuanto a tecnología agraria, precisaban de terrenos extensos y vírgenes por una parte y de abundante mano obrera no necesariamente cualificada.
El español, bien fuera por orgullo o por pereza, no estaba al caso de trabajar en ello y el indígena, indiferente al jornal pero muy sensible a la pérdida de su libertad, tampoco.
La solución vino de Africa y resultó ser la importación de esclavos negros. Y no podía ser de otro modo por motivos de peso en aquella época.
Trapiche antillano primitivo para procesar caña de azúcar en el s. XVI, accionado por tracción humana esclava
La corona castellana insistía en que el indio no podía ser esclavizado por tratarse jurídicamente de súbditos de la corona castellana y lógicamente, Castilla no iba a esclavizar a sus súbditos.
La realidad es que, en el fondo, hacerlo haberlo hecho habría sido contravenir las bulas papales alejandrinas por las que se que otorgaba el monoplio de explotación-colonización de las nuevas tierras a Castilla, y el esclavizar a la población en lugar de adoctrinarla en la religión católica habría supuesto automáticamente la pérdida del citado monopolio. El indio por tanto, de acuerdo a la ley debía disfrutar de libertad personal. Con todo, como sabemos, el indígena fue empleado en actividades como la Encomienda, que rozaban la consideración de esclavitud, en la práctica, pero que legalmente no lo era.
El negro era “otro asunto”. El negro era súbdito de reyes independientes africanos. Los europeos visitaban Africa como comerciantes, no como soberanos y si los gobernentes africanos al guerrear entre si, hacían prisioneros y los esclavizaban e incluso comercializaban con ellos, no era responsabilidad de los europeos plantearse el derecho de libertad para aquellos esclavos. Lo que se exigía, hipócritamente desde las monarquias europeas, en especial la española, era que los esclavos procedieran de “guerras justas” entre los soberanos africanos, no que fueran producto de cacería para comercio (como en la práctica sucedió). Obviamente, en los puertos africanos, nadie se interesaba mucho por descubrir cuál era el motivo que había convertido en esclavos a aquellas personas.
En conclusión, la legalidad de su esclavitud descansaba en la independencia de los reyes indígenas africanos que suministraban esclavos: El soberano europeo no tenía la culpa de que aquellos negros fueran esclavos sencillamente porque ya lo eran antes de ser vendidos a los traficantes europeos.
Bajo esta sencilla justificación fue como, prácticamente sin discusión (a excepción de algunas dudas, pero poco persistentes procedentes de alguna orden religiosa), se mantuvo la esclavitud del negro como aceptable hasta el s. XVIII. Aunque parezca increible, no se presentó nunca durante ese período ningún cuestionamiento de peso que pudiera atentar contra esta institución. Y no sólo en España, sino en ningún pais del Viejo Mundo.
Pero volviendo a finales del s XV y principos del s. XVI, podemos observar que la esclavitud del negro no era una novedad del momento. Desde mucho antes del descubrimiento de América, la esclavitud era algo familiar en Europa y muy común en el Sur de Europa. Portugal, por su relación con el Norte de Africa y por sus factorías comerciales establecidas a lo largo de la costa occidental africana, había hecho del esclavo negro una figura muy habitual en la sociedad española del s. XV.
Las potencias europeas intervinieron en la trata cada cual a su modo, si bien España nunca tomó parte directa en ella; pues obtenía sus esclavos de negreros de otras naciones con los cuales concertaba el ASIENTO. Tratantes holandeses, franceses, ingleses y portugueses proveyeron a la América Española de africanos. Las demás colonias americanas fueron abastecidas por traficantes de su misma nacionalidad. La procedencia dependía de qué nación hubiera suscrito el Asiento y con qué región operaba esta:
- Portugal los traía de Costa de Oro y la costa congoangoleña.
- Francia los traía fundamentalmente de Senegambia y el Congo.
- Inglaterra traficaba en diversas partes del continente africano que se extendían desde la cuenca del Congo hacia el norte del continente.
El modo de comerciar en Africa era distinto de una potencia a otra:
- Los franceses e ingleses no tenían enclaves fijos en Africa y recorrían amplios tramos de costa buscando esclavos.
- Los holandeses y portugueses, más organizados y metódicos en este tema, lo hacían en torno a factorías establecidas, y solo en el caso de los portugueses se crearon incluso centros urbanos importantes, como los que aun persisten en la costa congoangoleña (Luanda, Benguela, Cabinda)
El tráfico de esclavos negros se mantuvo hasta bien entrado el siglo XIX.
A través de esta website intento ofrecer una pincelada de lo que supuso la esclavitud, tanto en cuanto a su evolución histórica como en cuanto a sus formas y consecuencias.
http://www.portalplanetasedna.com.ar/esclavitud.htm
FACTOR CULTURAL-RELIXIOSO
Os pilares do islam discriminan a muller
La charia y la mujer
En los países en los que la charla se ha convertido de nuevo en código legal, las mujeres han sentido de un modo temible costumbres discriminatorias que creían olvidadas, ya que, como se trata de leyes pensadas para épocas pasadas, resultan muy poco adecuadas en el mundo actual, donde las mujeres quieren y deben tener los mismos derechos que los varones. En la charla, ciertos comportamientos, sobre todo con respecto a las mujeres, como el adulterio, son penados severa y públicamente. Es conocida la lucha que existe, en países como Nigeria, contra una legislación religiosa que condena a una muerte terrible a quienes cometen adulterio.
La monogamia es la unión matrimonial legal entre una mujer y un hombre. La poligamia es la práctica que contempla más de un compañero. Tiene además dos variantes. La poliandria, que consiste en que una mujer se case con varios hombres, y la poliginia, que consiste en que un hombre se case con varias mujeres.
En el islam, se practica la poliginia y a un varón le está permitido tener hasta cuatro mujeres, aunque Mahoma podía de modo excepcional tener más.
En la actualidad, la gran mayoría de los musulmanes son monógamos e incluso la poliginia está prohibida en algunos países islámicos como, por ejemplo, en Túnez.
En el Corán se pone una condición para que un varón tenga varias esposas: que sea capaz de tratarlas a todas de modo igual. La clave para ilegalizar la poliginia la da entonces el propio Corán (azora 4, aleya 129): «No podréis ser equitativos con vuestras mujeres, aun si lo deseáis».
Algo más....
En los países en los que la charla se ha convertido de nuevo en código legal, las mujeres han sentido de un modo temible costumbres discriminatorias que creían olvidadas, ya que, como se trata de leyes pensadas para épocas pasadas, resultan muy poco adecuadas en el mundo actual, donde las mujeres quieren y deben tener los mismos derechos que los varones. En la charla, ciertos comportamientos, sobre todo con respecto a las mujeres, como el adulterio, son penados severa y públicamente. Es conocida la lucha que existe, en países como Nigeria, contra una legislación religiosa que condena a una muerte terrible a quienes cometen adulterio.
La monogamia es la unión matrimonial legal entre una mujer y un hombre. La poligamia es la práctica que contempla más de un compañero. Tiene además dos variantes. La poliandria, que consiste en que una mujer se case con varios hombres, y la poliginia, que consiste en que un hombre se case con varias mujeres.
En el islam, se practica la poliginia y a un varón le está permitido tener hasta cuatro mujeres, aunque Mahoma podía de modo excepcional tener más.
En la actualidad, la gran mayoría de los musulmanes son monógamos e incluso la poliginia está prohibida en algunos países islámicos como, por ejemplo, en Túnez.
En el Corán se pone una condición para que un varón tenga varias esposas: que sea capaz de tratarlas a todas de modo igual. La clave para ilegalizar la poliginia la da entonces el propio Corán (azora 4, aleya 129): «No podréis ser equitativos con vuestras mujeres, aun si lo deseáis».
Algo más....
1 comentario:
hai ke traballar toas non se pode facer ke se traballa e deixarlle o traballo to a unha senón eso non é traballar en equipo
anonimo
Publicar un comentario